الذاریات – آیات ۵ تا ۹

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ ﴿۵﴾

که آنچه وعده داده شده‏ اید راست است (۵)

وَإِنَّ الدِّینَ لَوَاقِعٌ ﴿۶﴾ و [روز] پاداش واقعیت دارد (۶)

وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْحُبُکِ ﴿۷﴾

سوگند به آسمان مشبک (۷)

إِنَّکُمْ لَفِی قَوْلٍ مُخْتَلِفٍ ﴿۸﴾

که شما [درباره قرآن] در سخنى گوناگونید (۸)

یُؤْفَکُ عَنْهُ مَنْ أُفِکَ ﴿۹﴾

[بگوى] تا هر که از آن برگشته برگشته باشد (۹)

برداشت آزاد:

دین اسلام، مذاهب و فرفه های زیادی دارد که هر کدام دم از بر حق بودن خود می زنند اما آیا یافتن حقیقت به این آسانی است؟! اگر این طور بود که ارزشی نداشت.

در مقدمه ی کتاب حقیقت و مدارا می خوانیم: حقیقت ارزنده ترین گوهر گیتی است و همه ی سعی اهل اندیشه نخست باید معطوف به آن باشد. دوست داشتن حقیقت کافی نیست، بلکه برای یافتن آن باید انگیزه ای قوی داشت و سر از پا نشناخت و به مرز وسواس نزدیک شد. خقیقت طلبی جز یک اصل ندارد: اصل اولویت حقیقت بر همه چیز. حقیقت طلب کسی است که حقیقت را بر منفعت و شهرت و سیاست و مصلحت و هر آنچه با آن تعارض افتد، مقدم می دارد.

در جای دیگری از کتاب از قول مولانا گفته شده است که حقیقت آینه ای بود که خداوند تکه اش کرد و در سرتاسر زمین پخش کرده است. می توان به این نتیجه رسید هر دین و آیین هر علمی بخشی از آن را در خود جای داده است.

منابع:

الذاریات فولادوند

حقیقت و مدارا ( از مجموعه ی ساحت صلح )، محمد اسفندیاری، نشر معاصر