غزل ۲۶۸: گلعذاری ز گلستان جهان ما را بس

گلعذاری ز گلستان جهان ما را بس                 زین چمن سایه آن سرو روان ما را بس من و همصحبتی اهل ریا دورم باد                   از گرانان جهان رطل گران ما را بس قصر فردوس به پاداش عمل می‌بخشند            ما که رندیم و گدا … ادامه

غزل ۳۵۲: روزگاری شد که در میخانه خدمت می‌کنم

روزگاری شد که در میخانه خدمت می‌کنم                              در لباس فقر کار اهل دولت می‌کنم تا کی اندر دام وصل آرم تذروی خوش خرام                           در کمینم و انتظار وقت … ادامه

غزل ۸۰ : عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت

عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت                   که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش                    هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت همه کس طالب یارند چه هشیار و چه مست              همه جا خانه عشق … ادامه

غزل ۱۴۴ : به سر جام جم آن گه نظر توانی کرد

به سر جام جم آن گه نظر توانی کرد                           که خاک میکده کحل بصر توانی کرد مباش بی می و مطرب که زیر طاق سپهر                    بدین ترانه غم از دل به در توانی کرد گل مراد تو آن گه نقاب بگشاید                                 که … ادامه

غزل ۲۶۵ : برنیامد از تمنای لبت کامم هنوز

برنیامد از تمنای لبت کامم هنوز                         بر امید جام لعلت دردی آشامم هنوز روز اول رفت دینم در سر زلفین تو                    تا چه خواهد شد در این سودا سرانجامم هنوز ساقیا یک جرعه‌ای زان آب آتشگون که من       … ادامه

غزل ۱۱۱ : عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

عکس روی تو چو در آینه جام افتاد               عارف از خنده می در طمع خام افتاد حسن روی تو به یک جلوه که در آینه کرد        این همه نقش در آیینه اوهام افتاد این همه عکس می و نقش نگارین که نمود     یک فروغ رخ ساقیست که در جام افتاد غیرت عشق زبان همه خاصان … ادامه