بایگانی برچسب: s

عشق، کار و منزلت در عصر مدرن

خلاصه کتاب:

کتاب عشق، کار و منزلت در عصر مدرن، مجموعه ای مقاله در مورد عشق رمانتیک و مشکلاتی که به وجود می آورد. منزلت ما و اضطرابی که از منزلت شغلی خود داریم، رسانه ها و نحوه ی استفاده از آن ها، هنر و طراحی و معماری مدرن است. کتاب بسیار خوش خوان، آموزنده و سرگرم کننده است که به قلم آقای آلن دو باتن فیلسوف به تحریر در آمده است.

تجربه شخصی:

کتاب کم حجم و گیراست، هر قسمتش انسان را به خاطراتش می برد یا اتفاقاتی که دوستان و اطرافیان نقل کرده اند.

در مورد عشق و طرز تلقی که ما از آن داریم و توقعی که داریم بسیار زیبا صحبت کرده است برایم جذاب بود و راهکارهای ایشان به نظرم کاملا درست و منطقی بود. البته من با نگاه کردن به چشم بچه به دیگران مشکل دارم زیرا یک بچه قبول می کند که نابالغ است و به توصیه های دیگران گوش می کند اما یک فردی که خود را بالغ و عاقل می داند و کارهایش کودکانه است را نمی توان توجیه کرد او مصرانه سر اعمال و رفتار و گفتار اشتباهش می ایستد!

اینکه رسانه ها و اخبار را چطور دنبال کنیم و آنچه پیگیری می کنیم در خودشناسی خودمان به ما کمک می کند برایم جالب بود و موافقم و مرا به تأمل وا داشت.

اینکه دیگران امروزه ما را از روی موقعیت و شغلمان قضاوت می کنند هم کاملا درست است و کسی که مثل من بیکار است همیشه احساس می کند دیگران به چشم یک مفت خور به او می نگرند. کسی که نمی داند چه می خواهد یا نمی داند چه کار می کند.

اما هنر چگونه برای تبلیغ فرهنگ قابل استفاده است و اینکه ما می توانیم هنر و فناوری و فلسفه را با هم مخلوط کرده و برای تبلیغ فرهنگ و انسانیت از آن استفاده کنیم به نظرم ایده ی عالی است و بسیار بشر امروز به آن احتیاج دارد.

در مورد اینکه طراحی و هنر و معماری چه تأثیری بر روان ما دارد هم یک تجربه دارم شرکتی که چند سال پیش در آن کار می کردم ساختمان مدرنی داشت اولش برایم واقعا جذاب بود در چنین ساختمانی کار کنم ساختمانی فلزی با نمایی شیشه ای، اما بعد از مدتی این ساختمان برایم عذاب آور بود به خودم می گفتم این ساختمان روح ندارد. به نظرم از معماری ایرانی که ما به آن عادت کردیم تهی بود در نتیجه بعد از مدتی دیگر نه تنها جذاب نبود بلکه باعث می شد روح و روانم خورده شود.

به نظرم تحقیق در مورد تأثیر معماری روی روان کارکنان و ساکنان ساختمان ها در جامعه ی ما که امروز با ورود طراحی و معماری مدرن دستخوش تغییر شده است جای کار زیادی دارد.

پیوند های مرتبط:

https://www.goodreads.com/book/show/40246256

مدرسه زندگی فارسی

مدرسه زندگی


رسانه

امروزه وسایلی برای انتشار اخبار، آگاهی رسانی، آشنایی مطالب آموزشی و … در اختیار ما هستند. رسانه ها جزئی جدا نشدنی از زندگی ما شده اند اما آیا می شود به رسانه ها اعتماد کرد؟

رسانه های گذشتگان

در زمان های قدیم اغلب حکام و پادشاهان چند نفر را همراه با طبل و دهل به کوچه ها و میدان ها می فرستادند، تا آنچه می خواستند مردمشان متوجه شوند، را به اصطلاح جار بزنند. در این بین این امکان برای افراد دیگر فراهم نبود مگر خودشان دست به کار مشابه می زدند و معمولا با مقاومت مأمورین مواجه می شدند.

آزادی بیان

امروزه به وسیله ی رسانه ها، اشخاص و گروه های مختلف می توانند نظرات خود را به وسیله ی رسانه ها نشر دهند. البته شبکه های اجتماعی و اینترنت امکان نشر به همه ی افراد را می دهند اما در این بین ممکن است اخبار کذب، نظرات اشتباه و هر مطلب اشتباهی هم نشر داده شود.

هدف هر رسانه

مشخصا صاحبان هر رسانه ای هدفی را دنبال می کنند، حتی من هم برای وب سایتم هدفی دارم و مطالبم می توانم بگویم هدفمند است. رسانه های دولتی و غیر دولتی یا وابسته به گروه خاص یا غیر وابسته هم اهدافی برای خود دارند. اینکه چطور می شود اهداف رسانه ها را تشخیص داد را نمی دانم اما می دانم که می شود با دید بدبینانه از آن ها استفاده کرد.

اعتماد به رسانه

اینکه بخواهیم فکر کنیم مطالب یک رسانه همیشه درست است، فکر اشتباهی است. ممکن است مطالب عمدی یا سهوی اشتباه باشند. عمدی بودنش که مشخص است بستگی به هدف رسانه دارد اما سهوی بودن هم پیش می آید. عدم اطلاع کافی، عدم دانش کافی، سو برداشت، آگاهی ناکافی و … همه می توانند باعث شوند که یک رسانه را به دید صد در صد صادق، ننگریم.

اگر می دانیم رسانه ای جانبداری گروه یا شخصی می کند، برای به دست آوردن حقیقت لازم است به رسانه ی گروه های مخالف یا شخص مخالف آن مراجعه کنیم و خوب با مقداری تأمل می توانیم تا حدودی حقیقت را متوجه شویم.

تلویزیون ما

در دوران کودکی و نوجوانی بسیاری از برنامه های تلویزیونی را نگاه می کردم برنامه هایی که برای سنم هم نبود را نگاه می کردم اما کم کم که بزرگ شدم متوجه شدم که چقدر برنامه های تلویزیون، واقعیت را تحریف می کنند و خوب علاقه ی من تبدیل به احساس بدی شد و هنوزم این احساس بد در من هست. کلا تماشا کردن را دوست دارم هنوزم گاهی برنامه های تلویزیون را نگاه می کنم یا سینما و تئاتر می روم اما دیگر سعی می کنم تحت تاثیر قرار نگیرم.